Oferta

Terapia logopedyczna / neurologopedyczna

Opieka neurologopedyczna obejmuje zarówno dzieci, jak i dorosłych. Badanie logopedyczne / neurologopedyczne składa się z kilku bloków kontrolnych. Badane jest:

rozumienie mowy,
nadawanie mowy,
reakcje słuchowe,
narządy mowy.

W wielu zaburzeniach droga do mowy wiedzie przez czucie i napięcie mięśniowe, a dopiero później świadomość ruchu i zakres ruchu. W praktyce logopedycznej / neurologopedycznej, w zaburzeniach napięcia mięśniowego w obszarze ustno-twarzowym, stosowane są:

ćwiczenia aparatu artykulacyjnego,
techniki manualne,
stymulacje polisensoryczne,
elektrostymulacja,
kinesiotaping medyczny.

Oprócz technik wspierających równoważenie napięcia mięśniowego w obszarze ustno-twarzowym, usprawniania mięśni, które biorą udział w jedzeniu, połykaniu i akcie mowy, wykorzystywane są techniki wsparcia oddechowego, nauka oddechu funkcjonalnego metodą Butejki oraz stosowane narzędzia terapeutyczne m.in. firmy TalkTools, które z powodzeniem wykorzystywane są w ćwiczeniach usprawniających narządy artykulacyjne.

W praktyce logopedycznej / neurologopedycznej wykorzystywane są m.in.:

terapia Miofunkcjonalna MFT,
oral placement therapy OPT,
metoda Krakowska,
elementy metody Verbotonalnej,
Werbogesty,
metoda Butejki / Buteyko,
Logorytmika,
terapia ręki,
terapia Neurotaktylna,
elementy terapii Czaszkowo-Krzyżowej,
kinesiotaping,
elektrostymulacja obszaru ustno-twarzowego
terapia ustno-twarzowa,
aromaterapia kliniczna,
technika VITAFLEX,

które mają na celu wsparcie i pomoc w opóźnieniach czy dysfunkcjach w procesie rozwoju oraz w odzyskaniu utraconych funkcji na skutek uszkodzeń oraz zaburzeń układu nerwowego. Nieprawidłowe napięcie mięśniowe w obszarze ustno-twarzowym powoduje często m.in. nieprawidłową: pracę języka, pozycję spoczynkową języka oraz połykanie, które przysparzają często trudności w leczeniu ortodontycznym.

Powyższe działania terapeutyczne poprzedzone są diagnozą i programem przygotowanym indywidualnie dla każdej osoby, dostosowanym do możliwości i wieku osoby.

Pełna oferta

Wczesna interwencja logopedyczna

Dziecko rozwija się w swoim tempie, jednakże jeżeli nie osiągnie określonych umiejętności, które powinny pojawić się w określonym czasie, specjalista wczesnej interwencji wspiera strefy najbliższego rozwoju, najczęściej we współpracy z zespołem innych specjalistów.
Opóźnienie rozwoju mowy nie pojawia się nagle w wieku przedszkolnym. Już dużo wcześniej można prowadzić działania terapeutyczne, zabawę terapeutyczną, które zbliżą dziecko do poziomu osiąganego w danej grupie wiekowej.
Już od urodzenia dziecka można wprowadzać działania profilaktyczne, które zmniejszają ryzyko wystąpienia nieprawidłowości w dalszym okresie rozwoju dziecka np. poprzez odpowiednie pozycje ułożeniowe, nauki prawidłowego karmienia czy oddychania.

Wskazania do konsultacji z zakresu wczesnej interwencji logopedycznej obejmują:

dzieci z niską wagą urodzeniową, przedwcześnie urodzonych lub urodzonych poprzez cesarskie cięcie,
dzieci z grupy ryzyka,
dzieci z opóźnionym rozwojem mowy,
dzieci z wadami w budowie anatomicznej narządów mowy,
dzieci z zaburzeniami ssania, oddychania, połykania, gryzienia i żucia, z nadmiernym ślinieniem,
dzieci z obniżonym lub wzmożonym napięciem mięśniowym w obszarze ustno-twarzowym, z otwartą buzią, nieprawidłowym torem oddechowym,
dzieci z wadami genetycznymi,
dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym,

a także dzieci u których rodzice zauważyli jakiekolwiek trudności w kontakcie wzrokowym, niewłaściwy poziom uwagi, wykazują wzmożoną lub obniżoną wrażliwość na bodźce oraz nie podejmują prób naśladowania.
Pierwsze miesiące i lata życia dziecka, stanowią fundament do prawidłowego rozwoju mowy, w tym artykulacji. Wczesna interwencja logopedyczna zapobiega rozwijaniu się, pogłębianiu deficytów rozwojowych oraz wspiera rozwój mowy u dziecka.

„Jeśli dziecko nie potrafi gryźć, nie będzie mogło uczyć się mówić, jeśli nie skupia wzroku na twarzy dorosłego, nie będzie mogło oglądać obrazków i uczyć się rozumienia nazw przedmiotów.” – Wczesna interwencja terapeutyczna – J. Cieszyńska M. Korendo.

Dziecko w 1 roku życia:

wypowiada kilka prostych słów,
rozumie niektóre proste polecenia poparte gestem,
wykonuje różne manipulacje rączkami,
stosuje gest wskazywania palcem gdy czegoś chce,
jest zainteresowane osobami z otoczenia, utrzymuje kontakt wzrokowy oraz wspólne pole uwagi.

Dziecko w 2 roku życia:

rozumie i wykonuje polecenia: połóż, przynieś, podaj,
zaczyna łączyć wyrazy rzeczownik + czasownik,
naśladuje dźwięki otoczenia,
zaczyna wskazywać części ciała,
rozumie zaimki.

Dziecko w 3 roku życia:

używa zdań składających się z 3-4 słów,
odpowiada na pytanie: Jak się nazywasz?,
zadaje pytania "co?",
komunikuje swoje potrzeby,
rysuje po demonstracji: kółko, krzyżyk,
przysłuchuje się opowiadanej historii,
rozumie znaczenie niektórych słów np. dużo-mało,
używa niektórych zaimków np. ja, mój

Dziecko w 4 roku życia:

posługuje się rozbudowanym słownictwem i potrafi wyrażać uczucia,
używa liczby mnogiej,
chętnie słucha bajek,
zadaje dużo pytań np. dlaczego?,
rozumie dużo wypowiedzi, w tym przeczenia.

Dziecko w 5 roku życia:

wymawia prawie wszystkie głoski języka polskiego,
opowiada historie,
recytuje prosty wierszyk,
nazywa niektóre kolory,
wykonuje polecenia złożone,
stosuje czas przeszły.

Dziecko w 6 roku życia:

wymawia poprawnie wszystkie głoski języka polskiego,
stale wzbogaca słownictwo,
swobodnie stosuje złożone wypowiedzi.

Pełna oferta

Masaż niemowlęcy

Masaż niemowlęcy – rozwojowy wg Petera Walkera polega na dotyku i ucisku tkanek, zgodnie z powiedzeniem: „zrelaksuj brzuszek, a zrelaksujesz dziecko”.
Podczas rozwoju płodowego Twojego dziecka rozwijają się dwa systemy nerwowe, z których oba spełniają niezależne i odmienne funkcje.

I. Ośrodkowy układ nerwowy spełnia kompleksowe funkcje poznawcze, odpowiada za rozwój czynności umysłowych, takich jak kojarzenie, myślenie logiczne, przetwarzanie informacji i liczb oraz tworzenie planów na przyszłość opartych na wyobraźni i wspomnieniach z przeszłości.
II. Enteryczny system nerwowy znany jako „Baby Brain”, odpowiada za funkcje dziecka „tu i teraz”, takie jak trawienie oraz wydalanie. „Baby Brain” spełnia ważną rolę w kontroli nastroju, dobrego samopoczucia i ekspresji emocjonalnej dziecka. Połóż rękę na brzuchu niemowlęcia, kiedy jest zrelaksowane i szczęśliwe, a brzuszek będzie mięciutki. Jeśli położysz rękę na brzuchu dziecka, kiedy jest niespokojne, jego brzuszek będzie twardy jak kamień. Stąd powiedzenie: „zrelaksuj brzuszek, a zrelaksujesz niemowlę”.

Celem masażu jest:

regulacja napięcia mięśniowego,
poprawa funkcjonowania układu oddechowego i krążenia,
wsparcie dla układu pokarmowego,
stymulacja układu nerwowego,
wsparcie dla stawów i mięśni,
usprawnianie funkcji ruchowych,
regulacja nadwrażliwości i niedowrażliwości czuciowej.

Praktyka rozwojowego masażu niemowlęcego daje również okazję do spędzania czasu „tu i teraz”, budowania więzi emocjonalnej dziecko-opiekun i cieszyć się wartościową zabawą terapeutyczną.

Więcej informacji o Peter Walker

Pełna oferta

Terapia zdrowego oddechu Metodą Butejki

Zdrowy oddech jest niesłyszalny, spokojny, przeponowy i ZAWSZE przez NOS. Nasze usta nie przygotowują powietrza do wprowadzenia do płuc. To właśnie nos filtruje, ogrzewa i nawilża powietrze, reguluje objętość powietrza oraz odzyskuje wilgoć i sterylizuje powietrze.
Płytkie i górne oddychanie odbywa się kiedy oddychamy przez usta, nie aktywuje do pracy przepony, jest mniej wydajne i mniej powietrza dociera do płuc.

Przyczyny dysfunkcyjnego oddychania:

przekonanie, że dobrze jest brać duże oddechy,
wysoka temperatura w domu,
zmieniony wzorzec oddechowy np. po przebytej chorobie czy częstych infekcjach górnych dróg oddechowych,
przy trudnościach z nieprawidłowo rozkładającym się napięciu w ciele przez co buzia może być otwarta,
stres,
chrapanie nocne,
przetworzony pokarm lub przejadanie się,
niedrożne górne drogi oddechowe,
predyspozycje genetyczne / nawyki rodzinne,
brak ćwiczeń,
astma,
nadmierne mówienie.

Poprzez lekki i powolny oddech poprawiamy wydajność oddechową o 20 %.
Złe nawyki warto zmieniać i zadbać o zdrowie, bo tylko wtedy kiedy stwarzamy organizmowi odpowiednie warunki, nasze ciało może zająć się samoleczeniem, a my czujemy się lepiej i jesteśmy zdrowsi.
Możemy mierzyć czas swobodnego wstrzymania oddechu, to jest taki test, który w Metodzie Butejki nazywamy Pauzą Kontrolną PK. Żeby zmierzyć PK siadamy swobodnie, robimy normalny wdech i normalny wydech, czyli pobieramy nie mniej i nie więcej powietrza niż zwykle, zatykamy nos i czekamy do potrzeby pierwszego wdechu przez nos. Jeśli potrafisz wstrzymać oddech na 25 lub więcej sekund to jest dobrze, ale jeśli PK jest poniżej 20 s to zaleca się wsparcie dla organizmu w postaci ćwiczeń oddechowych i podjęcia działań terapeutycznych.

Krótki czas wstrzymania oddechu może być spowodowany np.:

nieprawidłowym oddechem w nocy,
szybką męczliwością,
chorobą,
stresem.

Jeśli zauważysz u siebie jedną lub więcej z poniższych cech, prawdopodobnie oddychasz nadmiernie:

oddychanie przez usta,
głośny oddech w trakcie odpoczynku,
regularne wzdychanie – częste pociąganie nosem,
nieregularny oddech,
bezdech,
branie dużych oddechów podczas rozmowy,
ziewanie z nabieraniem głębokich oddechów,
widoczne ruchy górnej części klatki piersiowej podczas oddychania,
wytężone oddychanie,
ciężki oddech w nocy.

Dla kogo zalecana jest metoda Butejki? Dla osób które mają:

bezdechy senne, chrapią lub cierpią na bezsenność,
astmę, alergie, nieżyty nosa, polipy,
nadciśnienie,
dużo stresu,
ataki paniki i niepokój,
przewlekłe zmęczenie i trudności z koncentracją,
wady zgryzu, nieprawidłowy rozwój twarzoczaszki,
nawykowo oddychają przez usta,
nieprawidłowe napięcie mięśniowe w obszarze ustno-twarzowym,
chcą poprawić swoje wyniki sportowe.

Zmiana nawyków i nauka oddychania funkcjonalnego może trwać kilka tygodni, a nawet miesięcy. To jest systematyczna praca w domu, która żeby przyniosła efekty powinna stać się częścią naszej codzienności, którą opłaca się podjąć bo to jest coś co robimy dla siebie lub naszego dziecka, żeby czuć się zdrowiej i mieć więcej energii.

Więcej informacji o terapii Butejki

Pełna oferta

Terapia miofunkcjonalna

W zaburzeniach miofunkcjonalnych mamy do czynienia z trudnościami wynikającymi z funkcji mięśni, szczególnie mięśni w okolicy ust oraz mięśni twarzy, co powoduje nieprawidłowe napięcie mięśniowe w czasie aktu połykania, a mianowicie podczas fazy, która przebiega w jamie ustnej i z udziałem naszej woli.

Jak przebiega prawidłowe połykanie?

Po przeżuciu pokarmu z zamkniętymi ustami, wargi są lekko zwarte i nie zauważa się żadnego niepokojącego napięcia w obszarze ust. Zęby boczne po przeżuciu pokarmu są zagryzione, a koniec języka przykleja się u góry do środkowej części dziąsła. W celu przetransportowania pokarmu i płynów środkowa część języka naciska, względnie zasysa się do sklepienia podniebienia ku górze, a potem ku tyłowi na górze. W ten sposób najpierw tworzy się podciśnienie do transportu pokarmu i płynów, a dopiero potem, poprzez ciśnienie wytworzone z tyłu na górze, zostaje wywołane połknięcie. Dalej połykanie przebiega automatycznie.
W czasie kiedy śpimy, nic nie mówimy, nasz język powinien znajdować się w tzw. pozycji spoczynkowej języka, to jest w miejscu, w którym rozpoczyna się prawidłowe połykanie: brzegi języka leżą przy dziąsłach, a jego przednia część przykleja się płasko do podniebienia. Ułożenie języka w tym miejscu umożliwia bez wysiłku prawidłowe połykanie śliny, papki i napojów.

Jak przebiega nieprawidłowe połykanie?

Podczas nieprawidłowego połykania koniec języka i/lub jego brzegi napierają na zęby albo między zęby. Ten ucisk działa na nasze zęby jak nieprawidłowy aparat ortodontyczny, a to oznacza, że język podczas każdego aktu połykania (ok 1000 – 2000 razy dziennie) przesuwa się do przodu i naciska na zęby z naciskiem ok. 1-2 kg. W ten sposób język, jako jeden z najsilniejszych kompleksów mięśni naszego ciała, może wykrzywiać zęby i /lub deformować żuchwę. W ten sposób mogą powstawać wady zgryzu np. zgryz otwarty. Podczas ruchów języka do przodu, język nie wytwarza niezbędnego podciśnienia ku podniebieniu, lecz w kierunku zębów, co często wspomagane jest udziałem warg.

Różne grupy ludzi z zaburzeniami miofunkcjonalnymi, które wymagają terapii:

niemowlęta i małe dzieci z zaburzeniami jedzenia i połykania, z powody nieprawidłowej budowy anatomicznej np. przy rozszczepach wargi, podniebienia, z zespołami genetycznymi,
dzieci między 2-4 r. życia, przyprowadzane są z powodu zbyt silnego ślinienia,
dzieci od ok. 4 roku życia,
dzieci w wieku szkolnym,
młodzież i dorośli.

Przy zaburzeniach miofunkcjonalnych możliwe są następujące objawy:

otwarte usta,
ustny tor oddechowy,
pogrubiona, zaczerwieniona warga dolna, skrócona górna warga,
nieprawidłowe napięcie mięśniowe w obszarze ustno-twarzowym,
obniżona sprawność języka, nieprawidłowa pozycja spoczynkowa języka,
nieprawidłowe połykanie,
zaburzenia artykulacji, często przy realizacji głosek /s/, /sz/, oraz /t, d, n, l/,
słabo wyrażona mimika twarzy,
problemy z postawą,
zaburzenia funkcji oddychania, mowy i głosu,
nieprawidłowe ustawienie zębów i szczęki.

Bloki ćwiczeń w terapii miofunkcjonalnej skoncentrowane są na:

ćwiczeniach spoczynkowych,
ćwiczeniach ciała,
ćwiczeniach języka,
ćwiczeniach warg,
ćwiczeniach zasysania,
ćwiczeniach połykania.

Celem prowadzonej terapii miofunkcjonalnej jest uzyskanie prawidłowej pozycji spoczynkowej języka, zamknięcie ust, nauka prawidłowego połykania, co przekłada się na wyrazistość mowy, artykulację i poprawę funkcji oddychania.

Opracowano na podstawie poradnika pn. Zaburzenia miofunkcjonalne, Anita M. Kittel., 2012.

Możliwe następstwa nieleczonego zaburzenia miofunkcjonalnego, to:

stałe problemy z artykulacją lub/oraz niewyraźna wymowa,
trudności w leczeniu ortodontycznym,
problemy ze stawami skroniowo – żuchwowymi,
z powodu ucisku i tarcia języka na dziąsła mogą powstawać choroby dziąseł,
trudności z napięciem mięśniowym w obszarze ustno-twarzowym.

Więcej informacji o terapii Miofunkcjonalnej

Pełna oferta

OPT Oral Placement Therapy

Terapia ustno – motoryczna wielu zaburzeń mowy z zastosowaniem metodyki TalkTools, dotyczy prowadzenia diagnozy i terapii dzieci i dorosłych z deficytami ustno-twarzowymi w obrębie warg, policzków, języka, żuchwy, trudnościami z karmieniem i nieprawidłowym połykaniem.

W terapii wykorzystywane są nowoczesne narzędzia terapeutyczne oraz techniki służące do rozwijania sprawności artykulatorów i świadomości planowania motorycznego m.in:

gwizdki,
szpatułki,
słomki,
tubki żuchwowe,
masaż.

Wszystkie narzędzia i elementy OPT wykorzystywane są w czasie zajęć w gabinecie.

Cele Oral Placement therapy dla poprawy wyrazistości mowy i karmienia:

1. Zwiększenie świadomości mechanizmu ustnego.
2. Normalizacja wrażliwości dotykowej jamy ustnej.
3. Poprawa precyzji ruchów wolicjonalnych struktur ustnych do produkcji mowy.
4. Zwiększenie różnicowania ruchów ust.
5. Poprawa umiejętności żywieniowych i spożywania składników odżywczych.
6. Poprawa wytwarzania dźwięków mowy aby zmaksymalizować zrozumiałość.

Źródło: Materiały szkoleniowe: A Three Part Treatment Plan for Oral Placement Therapy, 2015.

Więcej informacji

Pełna oferta

Terapia neurotaktylna

Neurosensomotoryczna terapia neurotaktylna proponuje techniki dotyku i stymulacji skóry, które aktywizują mózg i układ nerwowy. Siła dotyku podczas terapii dostosowana jest do osoby, w zależności czy stymulowane jest:

niemowlę,
starsze dziecko,
czy osoba dorosła.

Celem terapii jest uruchomienie naturalnych mechanizmów rozwoju i samoregulacji organizmu.

W czasie terapii neurotaktylnej wykorzystanie są różne techniki stymulacji i masażu skóry:

lekki stymulujący masaż, skierowany na aktywizację wolnych zakończeń nerwowych skóry,
średni masaż, skierowany na stymulację receptorów odbierających bodźce niskiej częstotliwości,
głęboki masaż, skierowany na aktywizację mechanizmu interakcji związków skóry z mięśniami, ścięgnami i kośćmi.

Układ dotykowy wpływa na codzienne umiejętności:

1. Świadomość ciała.
2. Planowanie motoryczne (praksja).
3. Dyskryminacja wzrokowa.
4. Język.
5. Uczenie się w szkole.
6. Umiejętności społeczne.
7. Bezpieczeństwo emocjonalne.

Dla kogo wskazana jest terapia neurotaktylna?

Terapia NeuraTaktylna propaguje holistyczne spojrzenie na człowieka, na jego neurorozwój i doświadczenie. Skierowana jest do szerokiego grona odbiorców m.in.

dla osób z wszelkimi wyzwaniami rozwojowymi, w celu wsparcia mechanizmów neuroplastyczności mózgu,
przy opóźnionym rozwoju psychomotorycznym i umysłowym,
przy trudnościach w nauce,
problemach z koncentracją,
zaburzeniach mowy,
nadpobudliwości psychoruchowej, trudnościach emocjonalnych,
zaburzeniach integracji sensorycznej,
dla osób dorosłych dla wyciszenia i zrelaksowania układu nerwowego przy różnych przeciążeniach i przeżytych trudnościach np. w wyniku wypadku czy udaru.
stosowana jako profilaktyka aby zapobiegać wystąpieniu nieprawidłowości rozwojowych w przyszłości m.in. u dzieci z grupy ryzyka okołoporodowego.

Terapia neurotaktylna znalazła zastosowanie jako samodzielna terapia lub uzupełnienie innych działań terapeutycznych.

Opracowano na podstawie materiałów szkoleniowych: MNRI Terapia NeuroTaktylna dr Svetlany Masgutovej.

Więcej informacji

Pełna oferta

Terapia ustno-twarzowa

Integracja odruchów ustno-twarzowych to techniki pracy wspierające rozwój motoryki i mowy od najwcześniejszych etapów rozwoju.

Symptomy nieprawidłowości neurofizjologicznych są widoczne u dzieci już w pierwszych dniach życia – dziecko ma trudności z:

przyjmowaniem pokarmów,
nie domyka ust,
krztusi się,
ma trudności z uchwyceniem piersi, ssaniem i połykaniem,
nadmiernie się ślini,
odmawia jedzenia.

Praca z obszarem ustno-twarzowym może być pomocna w profilaktyce przyszłych trudności związanych z gryzieniem, żuciem, przetrwałym ssaniem, słabą kontrolą pracy żuchwy (stale otwarte lub zaciśnięte usta), brak kontroli posturalnej języka, co w konsekwencji skutkuje zaburzeniami w rozwoju mowy.

Gdy u dzieci lub dorosłych brak jest integracji odruchów twarzy lub nieprawidłowego rozwoju odruchów, mogą powodować m.in.:

zaburzenia symetrii twarzy,
nadmierne używanie niektórych mięśni dla wykonania zadania,
nieprawidłowe napięcie mięśniowe,
męczliwość,
nadaktywność ruchową lub jej brak,
opóźnienia w rozwoju mowy,
trudności z artykulacją,
brak systemów koordynacji związanych z twarzą np. oczy-uszy, oczy-język.

Celem programu terapeutycznego jest dobranie działań, które pomogą w:

prawidłowym przyjmowaniu pokarmów,
regulacji motoryki twarzy,
lepszej percepcji wzrokowej i słuchowej,
poprawie jakości mowy i zdolności komunikacji,
rozwoju integracji sensorycznej oraz świadomości i ruchu własnego ciała.

Opracowano na podstawie materiałów szkoleniowych, 2019 r.: Integracja odruchów ustno-twarzowych.

Pełna oferta

Elektrostymulacja

Wskazania do elektrostymulacji:

przy zaburzeniach napięcia mięśniowego,
przy zespołach genetycznych, autyzmie,
niedowładzie mięśni twarzy,
porażenie określonych mięśni twarzy,
przy rozszczepach wargi i podniebienia,
przy porażeniach mózgowych,
nadmiernym ślinieniu,
dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego,
dyslalii obwodowej,
przy mowie nosowej,
przy rehabilitacji osób z afazją,
dyzartrii,
dysfagii,
problemach z pobieraniem i obróbką pokarmów, krztuszeniem podczas jedzenia, picia.

Terapia jest skutecznym uzupełnieniem leczenia logopedycznego / neurologopedycznego. Polega na przepływie prądu o bardzo niskim natężeniu, w celu usprawnienia ich funkcji.
Zabieg prądami TENS jest metodą często stosowaną w fizjoterapii, ponieważ skutecznie zmniejsza odczuwanie bólu.
Zabieg prądami EMS wykorzystywany jest głównie w celu odzyskania przez mięśnie sprawności po wszelkiego rodzaju kontuzjach czy chorobach.

Przeciwwskazania do elektrostymulacji:

wszczepiony rozrusznik serca,
choroby serca (arytmia, zawał),
choroby układu nerwowego (padaczka),
nadciśnienie,
metalowe implanty (endoprotezy stawów, zębów),
ból niewiadomego pochodzenia,
ciąża,
stany zapalne,
menstruacja,
zmiany nowotworowe,
gorączka,
brak reakcji organizmu na stosowanie elektrostymulacji.

Opracowano na podstawie materiałów szkoleniowych: Innowacyjne metody elektrostymulacji zewnętrznej i wewnętrznej w logopedii – podejście praktyczne, 2020 r., Cognitus.

Pełna oferta

Refleksologia

1. Refleksologia rąk to naturalna i bezpieczna forma pracy terapeutycznej, która wspiera naturalne dążenie ciała do równowagi. Terapia odruchowa rąk stanowi element terapii integracyjnej lub jest odrębnym zabiegiem. Masaż refleksoryczny rąk polega na uciskaniu za pomocą odpowiednich technik, poszczególnych części ręki i niekiedy przedramienia.

Refleksologia rąk tonizuje układ nerwowy, a przez to wpływa na poprawę funkcjonowania narządów wewnętrznych, poprawia makro i mikrokrążenie krwi, a przez to dystrybucję substancji odżywczych i tlenu.

Dobroczynne dla zdrowia wskazania do refleksologii rąk:

stres, zmęczenie, wyczerpanie nerwowe,
bóle, napięcie rąk, przykurcze, zmęczenie rąk, zespół tunelu nadgarstka, reumatyzm i zmiany reumatoidalne,
kolki, niestrawność i zaparcia,
niepokój, bezsenność, bóle głowy, migreny, neuralgie,
astma, zapalenie oskrzeli, nadmierne zaśluzowanie, problemy z uszami, nosem, gardłem i krtanią,

Źródło: Skrypt – Refleksologia Rąk. Matoda autorska Beaty Sekuły.

2. Lifting terapeutyczny DRE jest semi-terapią, jest to „estetyczna kompozycja” technik manualnej stymulacji twarzy, wywodzących się z drepoterapii czyli z konceptu wielowarstwowej terapii twarzy, a służących poprawie wyglądu twarzy i jej odnowie biologicznej.

Zabieg polega na stymulacji wszystkich warstw twarzy w celu poprawy jej ogólnego wyglądu, zachowania, wywołania efektu liftingu tkanek oraz poprawy ogólnej energetyki ciała oraz podnoszenie gotowości organizmu do konstruktywnych reakcji na stresory i stres.
Następuje silna tonizacja układu nerwowego, a praca na zakończeniach nerwów twarzowego i trójdzielnego, uaktywnia funkcję nerwu błędnego, który odpowiada między innymi za niwelację stanów zapalnych, prawidłowe trawienie, metabolizm oraz konstruktywny sen (wszystkie trzy nerwy tworzą razem tzw. nerwowy układ zaangażowania społecznego). Dodatkowo stan responsywności mózgu, który wywołują nawet cząstkowo zastosowane technikitechniki, wpływa na uruchomienie procesów regulacji i regeneracji organizmu. Zastosowane działania wywierają równoważący wpływ na SMAS i poprawiają metabolizm „rusztowania” twarzy, którego zadaniem jest m.in. nawadnianie okolicznych tkanek, rozprowadzanie substancji odżywczych oraz usprawnianie funkcjonowania tego, co leży wokół.

Przeciwwskazania do zabiegu:

stan podgorączkowy, gorączka,
objawy infekcji górnych dróg oddechowych (katar, kaszel, drapanie w gardle, ból gardła/migdałków),
migrena,
ból ucha/uszu czy zębów.

Źródło: Skrypt – Matoda autorska Beaty Sekuły.

Pełna oferta

Terapia z użyciem olejków eterycznych - technika Raindrop

Technika Raindrop (Kropli deszczu) jest sekwencją namaszczenia olejkami, zazwyczaj na stopy i plecy osoby otrzymującej zabieg, które zapewniają strukturalne i elektryczne wyrównanie ciała w relaksujący i pobudzający sposób.
Większość olejków stosowanych w Raindrop ma wysoką zawartość fenoli, aby odeprzeć potencjalnie szkodliwe wirusy i bakterie, jednocześnie oczyszczając receptory komórek, aby poprawić komunikację międzykomórkową i wewnątrzkomórkową oraz poprawić ogólną funkcję organizmu. Niektóre olejki Raindrop zawierają związki monoterpeny i seskwiterpeny, które pomagają w usuwaniu błędnych informacji w DNA oraz w przeprogramowywaniu prawidłowych informacji w pamięci komórkowej w celu przywrócenia i utrzymania dobrego samopoczucia fizycznego i emocjonalnego.
Celem terapii jest wspieranie układu odpornościowego. Używane olejki eteryczne mają silne działanie przeciwwirusowe, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz pomagają w detoksykacji organizmu, pomagają uwolnić toksyny, wpływają na zdrowie pleców i kręgosłupa. Każdy użyty olejek eteryczny ma swój specyficzny cel w technice zarówno dla ciała, jak i dla umysłu. Ponieważ kręgosłup jest „autostradą”, z której wyłaniają się wszystkie nerwy, wchłanianie tutaj olejów wzmacnia przepływ elektryczny wzdłuż ścieżek nerwowych. To z kolei pomaga leczyć wszystkie części ciała, w tym narządy, gruczoły, mięśnie i inne układy w ciele. RT działa również na układ limbiczny, który jest ośrodkiem emocji.
Zabieg łączy w sobie aromaterapię, z oczyszczaniem na poziomie komórkowym.

Proces ten odniósł sukces w leczeniu wielu schorzeń, w tym skoliozy, zespołu jelita drażliwego, fibromialgii, bólu pleców, depresji.
Jest wiele wersji techniki Raindrop, ale zawsze stosuje się oleje najlepszej jakości.

Źródło: Materiały szkoleniowe opracowane przez The Center for Aromatherapy Research and Education, USA

Więcej informacji

Pełna oferta

Trening słuchowy Johansena IAS

Trening słuchowy Johansena IAS opiera się na specjalnie skomponowanej i wykonanej na syntetyzatorze muzyce. Muzyka jest odpowiednio dobrana do indywidualnych potrzeb osoby objętej terapią i odpowiada wyłącznie jego profilowi słuchowemu. Muzyka słuchana jest przez słuchawki ok. 10-15 min. dziennie, w domu lub w szkole. Postępy kontrolowane są co 6 - 12 tygodni. Cały program trwa 10 – 18 miesięcy. Dzieci najczęściej potrzebują 10-12 miesięcy. Trening słuchowy zalecany jest w terapii dzieci od 3 r.ż. (chociaż zdarza się również u młodszych), młodzieży oraz osób dorosłych.

Kto może skorzystać z JIAS:

Osoby z zaburzeniami przetwarzania słuchowego APD.
Dzieci i osoby dorosłe (np. po udarach), które mają problemy z mową zarówno czynną, jak i bierną (harmonizacja odbioru poszczególnych częstotliwości).
Osoby z problemami z lateralizacją słuchową.
Dzieci z problemami szkolnymi (np. dysleksją), które wynikają chociaż częściowo z ograniczeń w przetwarzaniu słuchowym.
Dzieci oraz osoby dorosłe, które mają problemy z filtracją dźwięków drugoplanowych, trudności z uwagą.
Osoby z nadwrażliwością słuchową i/lub szumami usznymi.

Zaletą tej metody jest:

Jej dostępność – terapia odbywa się w miejscu zamieszkania (w domu, w szkole),
możliwość łączenia tej metody z innymi formami terapii,
koszty rozłożone są w czasie.

Programy treningu słuchowego wpływają na poprawę przetwarzania słuchowego, a dzięki temu na takie umiejętności jak:

Uwaga i koncentracja.
Rozumienie mowy.
Artykulacja
Komunikacja.
Przetwarzanie fonologiczne.
Samoocena.

Przydatne informacje:
Centrum Metody Johansena
JIAS - trening słuchowy Johansena

Pełna oferta

Plastrowanie statyczne i dynamiczne

Kinesiotaping medyczny możemy zastosować m.in. w:

przypadku nadmiernego ślinienia,
zespołach genetycznych,
autyzmie,
MPD,
przypadku opadającej powieki,
neuralgii nerwu trójdzielnego,
przypadku niedowładu mięśni twarzy,
w porażeniach określonych mięśni twarzy,
dysfunkcji stawu skroniowo-żuchwowego,
bruksizmie,
szczękościsku.

Przeciwwskazania do stosowania kinesiotapingu:

miejsca zmian nowotworowych,
stany zapalne i infekcje skóry, trądzik,
otwarte rany,
alergie.

Pełna oferta

Terapia czaszkowo-krzyżowa

Biodynamiczna terapia czaszkowo-krzyżowa to szczególne podejście do badania pływów, prądów i pulsacji, które organizują ludzkie ciało, jego różne formy wyrazu i stosują to badanie w obszarze ochrony zdrowia.
TCK jest to zespół technik manualnych stosowanych w obrębie czaszki, kręgosłupa i kości krzyżowej, które regulują przepływ płynu mózgowo –rdzeniowego. Stymulacja na tkankach kostnych i mięśniowych obszaru ustno twarzowego, wpływa na symetrię i regulację napięcia mięśni twarzoczaszki. Z jednej strony metoda ta daje możliwość oddziaływania na podstawowe procesy zachodzące w organizmie, a z drugiej pozwala na zauważenie w jaki sposób stres lub inne czynniki szkodliwe mają wpływ na funkcjonowanie organizmu. Terapia polega na wzmacnianiu naturalnego rytmu i usuwaniu blokad w przepływie płynu mózgowo-rdzeniowego. Rozładownie napięć w systemie czaszkowo-krzyżowym przywraca ciału naturalny rytm życia, dzięki któremu organizm odzyskuje równowagę i odzyskuje naturalne możliwości regeneracji.

Wskazania do terapii:

dolegliwości kręgosłupa i stawów obwodowych,
bóle głowy i migreny,
chroniczne zmęczenie,
nerwobóle,
stany pourazowe,
zaburzenia snu,
zaburzenia nastroju i przemęczenie,
obniżenie odporności,
nerwice,
autyzm,
dziecięce porażenie mózgowe,
nadpobudliwość u dzieci,
zaburzenia koncentracji i kłopoty z uczeniem się u dzieci i młodzieży,
stany depresyjne po traumach fizycznych i emocjonalnych.

Opracowano na podstawie materiałów szkoleniowych: Kurs terapia czaszkowo-krzyżowa.

Pełna oferta